Kenia november 2011
Ik stap het vliegtuig uit en loop richting de bagageband om mijn koffer op te halen. Met een 7 ½ uur durende vlucht achter de
rug van Amsterdam naar Nairobi, een hotel overnachting in Nairobi en de volgende ochtend een binnenlandse vlucht van Nairobi naar Eldoret voel ik me nog een beetje brak. De bagageband is gelukkig gemakkelijk te vinden; op International airport Eldoret bevindt zich er maar één. Vanaf het vliegveld van Eldoret is het nog ongeveer 50 km rijden naar Iten waar ik de komende tijd zal verblijven. Niets is meer nieuw voor me want inmiddels is dit alweer de 4e keer dat ik op Keniaanse bodem mijn trainingen ga afwerken. Het doel is net als de 2 voorgaande jaren hetzelfde. Eind november, tijdens de Warandeloop in Tilburg, wil ik me weer proberen te kwalificeren voor het EK cross.

Been verschil
Het is 7 uur ’s ochtends, de wekker gaat. Ik doe mijn loopkleding en schoenen aan en half slaperig loop ik naar de weg toe om te starten met mijn eerste ochtend duurloop. Het heeft hard geregend vannacht dus dat betekent glijden en glibberen. Aangezien de vieze wegen niet goed tegen water kunnen loopt. Het is zelfs zo erg dat wanneer het hard geregend heeft de gedisciplineerde Keniaan lekker in zijn bed blijft liggen en niet aan trainen denkt. De Garmin(mijn sporthorloge met GPS) heeft inmiddels de satellieten gevonden zodat ik weet hoeveel kilometer ik afleg. Gewapend met een goed paar Asics Cumulus onder mijn voeten start ik mijn training en loop ik in de mrichting van de plaats Kapdakat. Deze weg wordt door bijna alle Kenianen belopen wanneer er hevige regenval is geweest omdat deze weg het minst glibberig is. Na 3 km gelopen te hebben mzijn mijn zolen 10 cm hoger, ik loop niet meer op de zo prettige zool van mijn Asics schoenen, maar op plakkaten van modder. Af en toe schiet er een stuk modder los van mijn schoenzool en is het verschil tussen rechter en linkerbeen in één keer wel erg groot. 7 km verder ben ik weer terug bij het kamp met het gevoel een zeer specifieke cross/modder training te hebben gedaan. Met het oog op het EK cross klaag ik hier niet over en haast ik me naar de douche om vervolgens nieuwe energie op te doen tijdens  het ontbijt.

Vitamine regen!
Even een sprongetje in de tijd! We zijn al weer 2 weken verder en het instabiele weer blijft nog steeds hetzelfde. Normaal regent het hier ’s nachts en schijnt overdag lekker de zon die voor de nodige vitamine D zorgt. Nu is het grauw, nat, glibberig, koud en totaal anti-Keniaans. Daarom groet ik af en toe de zon extra wanneer hij om de hoek komt kijken. Niet dat dit veel helpt tegen het slechte weer, maar toch… Dan maar weer de lange broek en de dikke sokken aan, net als een warme trui. Het positieve hieraan is dat de temperatuurswisseling van Kenia naar Nederland een stuk kleiner zou zijn. Na 5 dagen Kenia was ik al snel goed geacclimatiseerd en ben ik rustig begonnen met de tempotraining. De kwaliteitsdagen worden afgewisseld met rustige duurlopen om de atletenmotor te vergroten. Het gaat me goed af want ik heb tot nu toe alles voor 100% kunnen doen. Geen training heb ik over hoeven slaan en ook het lichaam hersteld zich goed. Met de eerste week 140 km en de tweede week 170 km is dat toch een punt wat mij veel vertrouwen geeft. Afgelopen dinsdag stond er een zeer pittige training op het programma: 2000 meter afgewisseld met 3x200 en dat vier keer. Niet zozeer het tempo ligt hier heel hoog maar op 2400 meter hoogte is het lastiger omdat er minder zuurstof in de lucht zit. Een lichte training in Nederland wordt een pittige op hoogte en een pittige Nederlandse training wordt extra zwaar in Kenia. Zo ook dus bij de training van afgelopen dinsdag. Ik kon me echter goed aan de opdracht houden en haalde alle tijden die ik wilde lopen. Dat gaf me weer een enorme boost en vertrouwen! De komende week staat er een mooie training op het programma 3x4x1000 meter en dat op een behoorlijk pittig tempo. Voor deze sleutel trainingen ben ik altijd een klein beetje gespannen, gelukkig werkt dit in mijn voordeel want mijn focus is dan beter. Ik geniet van de dagen en de rust wanneer ik hier ben en dat helpt me goed te concentreren. Voor nu laat ik het hier bij! Hopelijk heb ik via deze weg weer wat meer nieuws gebracht van mijn ontwikkelingen hier in Kenia. Ik kijk er naar uit om weer de Warandeloop te lopen in Tilburg (27 november, tevens NK cross) en ik ben gebrand op een goed resultaat. Nog even goed doortrainen en dan moet er vuurwerk zijn!